Masterclass 4

HET ONTSTAAN VAN AUTO-IMMUUNZIEKTES
(video nog niet beschikbaar)

Masterclass 4

HET ONTSTAAN VAN AUTO-IMMUUNZIEKTES

We hebben al vastgesteld dat het immuunsysteem bestaat uit een grote groep verschillende spelers, genaamd immuuncellen. Deze immuuncellen ruimen naast indringers ook beschadigde, schadelijke of dode celresten op. Een goed werkend immuunsysteem herkent dus indringers én overbodige celresten. Een auto-immuunziekte ontstaat als er bij het opruimen van lichaamseigen celresten iets verkeerd gaat. De verkeerde, goed werkende cellen worden opgeruimd en belanden op de opsporingsposters.

In totaal zijn er meer dan 100 auto-immuunziektes.  Bekende voorbeelden zijn Hashimoto, Graves, Diabetes 1, MS, Coeliakie, Alopecia Areata en Reumatoïde artritis.

De wetenschap buigt zich al jaren over de oorzaken van auto-immuunziektes. Wat vooralsnog zeker is, is dat er sprake is van een genetische component. Die genetische aanleg leidt echter niet bij iedereen tot een auto-immuunziekte. Om een gen ‘aan’ te zetten, moeten bepaalde omgevingsfactoren aanwezig zijn, waardoor het systeem diverse fouten gaat maken. Voorbeelden van zulke triggers zijn (chronische) infecties, parasieten, virussen, schimmels, roken, hormoondisbalansen, bijnierproblemen, voedselintoleranties, zware metalen, zwangerschap, blootstelling aan chemische toxines, trauma’s en medicatie.

Om een auto-immuunziekte te ontwikkelen, is naast de genetische aanleg en een trigger om het gen te activeren, nog een derde factor van belang, namelijk de aanwezigheid van een overactief immuunsysteem.Wat alle auto-immuunziektes met elkaar gemeen lijken te hebben, is het feit dat de patiënt een hyper-permeabele darm heeft, waardoor het immuunsysteem continu actief is. Om een auto-immuunziekte te krijgen, moet je dus:

  • genetische aanleg hebben;
  • zijn blootgesteld aan een trigger;
  • een lekkende darm hebben.

We hebben weliswaar geen invloed op de genetische aanleg. Ook de trigger kunnen we vaak niet voorkomen. Maar door aanpassing van onze voeding en levensstijl kunnen we vaak wél de oorspronkelijke trigger weghalen en de lekkende darm helen. Hierdoor kan het immuunsysteem naar huis en houden wij energie over voor fijne zaken.

In fase 2 van dit programma zullen we nog uitgebreider stil staan bij de verschillende triggers van Hashimoto.

de lekkende darm

Maar liefst 80 % van ons immuunsysteem bevindt zich in onze darmen. Om het immuunsysteem rustig te maken zullen we daarom veel aandacht geven aan de darmgezondheid. Een gezonde darm is afhankelijk van een goede spijsvertering en ondersteunende voeding. Laten we dus beginnen bij de spijsvertering.

Spijsvertering

Spijsvertering is het traject dat je voedsel aflegt van mond tot kont. Je voeding wordt gedurende dit traject geschikt gemaakt voor opname in het bloed, waarna de restanten via je ontlasting je lichaam weer verlaten. Dit proces zal ik kort uitleggen.

In de mond zorgen enzymen in je speeksel voor de eerste afbraak van het voedsel. Na het doorslikken, zakt de smeuïge emulsie in enkele seconden naar de maag. Het toegevoegde maagzuur zorgt ervoor dat bacteriën worden gedood en door het kneden van de maagwand wordt de maagbrij verder afgebroken.

Deze brij wordt vervolgens in delen doorgegeven aan de dunne darm. De alvleesklier voegt nu direct verteringsenzymen en een sap voor neutralisering van de zuurtegraad toe. Ook wordt er gal vanuit de galblaas toegevoegd. Met behulp van deze enzymen en de vele bacteriën (darmflora) die in de darm wonen, wordt de brij klein genoeg gemaakt om opgenomen te kunnen worden door de darmwand richting bloedbaan. Het gedeelte dat overblijft, bereikt de dikke darm, waar het verder indikt en waarna het als ontlasting je lichaam verlaat.

Darmflora

De spijsvertering wordt ondersteund door ongelooflijk veel bacteriën. Zij spelen een actieve rol in de vertering, opname en omzetting van voedingsstoffen. Ook zijn zij verantwoordelijk voor de bescherming van je darmwand.

In totaal bezit je zo’n één tot anderhalve kilo aan goede en slechte bacteriën. Samen heten zij de darmflora. Een gezonde darmflora betekent dat de nuttige en schadelijke bacteriën met elkaar in balans zijn en in de juiste samenstelling samenwerken. Een gezonde darmflora is daarom niet alleen onmisbaar voor de omzetting van T4 naar T3, maar voor je algehele gezondheid.

Let op bij antibioticakuren. Met zo’n kuur worden veel bacteriën gedood. Naast de schadelijke helaas ook een hoop goede, waardoor de balans in de darm verstoord kan raken. Vraag aan je apotheek direct een probiotica-kuur erbij, zodat je de goede bacteriën direct aanvult.

De darmwand

De darmwand heeft twee belangrijke taken: doorlaten van voedingsstoffen en buiten houden van alle overige zaken. Om dit snel en efficiënt te kunnen doen is de dunne darm sterk geplooid en heeft veel kleine uitsteeksels (darmvlokken). Hierdoor is het totale oppervlakte van de dunne darm erg groot. 

 

De darmvlokken zijn bekleed met een laag gespecialiseerde cellen, genaamd enterocyten. Zij zijn met elkaar verbonden door tight junctions. Dit zijn stevige verbindingen die elkaar als handjes stevig beet houden. Deze handjes zijn gemaakt om af en toe te openen en deeltjes door te laten. Zonuline, een eiwit dat door enterocyten wordt aangemaakt, reguleert het snelle openen en sluiten van deze poortjes.

Wanneer deze handjes niet goed werken, of te lang open blijven staan, ontstaan er microscopische gaatjes in de darmwand. Hierdoor kunnen kleine hoeveelheden darminhoud passeren richting bloedbaan en de wachtende immuuncellen. Door deze kleine gaatjes kunnen de verkeerde stoffen lekken, vandaar de naam lekkende darm.

hoe ontstaat een lekkende darm

Er zijn meerdere oorzaken mogelijk voor het ontstaan van een lekkende darm:

  • De darmflora is niet in balans. De beschermlaag van de darmwand is hierdoor niet intact, waardoor de enterocyten van de darmwand gemakkelijk beschadigen.
  • Een beschadigde enterocyt sterft af en laat een gat achter. Bij gezonde mensen wordt dit gat snel gedicht door de aanmaak van nieuwe enterocyten. Bij mensen met voedselintoleranties, infecties of chronische ontstekingen houdt het repareren de beschadigingen niet bij.
  • Een tight junction raakt beschadigd, waardoor de verbinding tussen de twee enterocyten losser wordt.
  • De tight junctions worden door invloeden van buitenaf geopend en/of vergeten weer te sluiten. Dit kan gebeuren onder invloed van een te hoge aanmaak van zonuline, alcohol, suiker, stress, medicatie en sommige infecties.
  • Er is sprake van een of meer intoleranties tegen bepaalde voedingsmiddelen, waardoor bij het eten van deze stoffen een ontstekingsreacties wordt opgestart, waardoor de darmwand beschadigd raakt.

Bij veel mensen met een auto-immuunziekte lekt er elke keer dat zij iets eten een schadelijke stof door de darmwand. Dit resulteert in een chronische ontsteking van de darmen en een chronisch actief immuunsysteem. Een opgeblazen gevoel en een beurse pijn als je op je darmen duwt, zijn o.a. signalen voor ontsteking van de darmen.

In gezonde darmen wordt een beschadiging snel gerepareerd en hoeft het immuunsysteem bijna niet in actie te komen. Bij gezonde darmen zal het aantal auto-antistoffen na een tijdje afnemen, waardoor ook de aanvallen op het eigen weefsel stoppen.

In dit programma ga jij:

  • Onderzoeken in hoeverre er bij jou sprake is van een hyper permeabele darm.
  • Ga jij je darmflora zo divers mogelijk maken.
  • De aanmaak van zonuline verminderen.
  • Voedselintoleranties opsporen.

VRAGEN

vera@hashimoto.nl